یونیسف: بیش از چهار میلیون کودک افغان در ۲۰۲۷ به درمان سوءتغذیه نیاز خواهند داشت
یونیسف و نهاد «اقدام علیه گرسنگی» در ارزیابی مشترک خود هشدار داده‌اند که بحران سوءتغذیهٔ حاد در افغانستان در سال ۲۰۲۷ می‌تواند شدیدتر شود. براساس اطلاعیهٔ رسمی منتشرشده در ۱۵ اکتوبر ۲۰۲۶، پیش‌بینی می‌شود بیش از چهار میلیون کودک در سال آینده به درمان سوءتغذیهٔ حاد نیاز پیدا کنند؛ رقمی که به‌گفتهٔ این نهادها در پنج سال اخیر بی‌سابقه بوده است. این برآورد مربوط به سال آینده است و با تعداد کودکانی که همین اکنون تحت درمان‌اند، یکسان نیست.
ارزیابی «طبقه‌بندی یکپارچهٔ سوءتغذیهٔ حاد» یا IPC نشان می‌دهد شمار ولایت‌هایی که در سطح بحرانی سوءتغذیه قرار دارند از هفت ولایت در سال ۲۰۲۵ به ده ولایت در سال ۲۰۲۶ رسیده و احتمال می‌رود در سال ۲۰۲۷ به چهارده ولایت افزایش یابد. چنین گسترشی به معنای قرارگرفتن بیش از یک‌سوم ولایت‌های افغانستان در وضعیت بحرانی پیش‌بینی‌شده است. افزایش فصلی سوءتغذیه و احتمال کاهش جدی بودجهٔ خدمات تغذیه از عوامل این چشم‌انداز معرفی شده‌اند.
نگرانی عمده به شدیدترین نوع سوءتغذیه مربوط می‌شود. یونیسف برآورد کرده است حدود یک میلیون و ۹۰ هزار کودک در سال ۲۰۲۷ دچار سوءتغذیهٔ حاد شدید خواهند شد؛ این رقم نسبت به سال ۲۰۲۶ حدود شانزده درصد افزایش را نشان می‌دهد. نزدیک به سه میلیون کودک دیگر ممکن است با سوءتغذیهٔ حاد متوسط روبه‌رو شوند. در همان دوره، حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار زن باردار یا شیرده نیز در معرض سوءتغذیه برآورد شده‌اند؛ مسئله‌ای که نیاز به خدمات تغذیه‌ای خانواده‌ها را گسترده‌تر می‌کند.
علت بحران تنها کمبود مواد غذایی در بازار نیست. براساس اطلاعیهٔ یونیسف، بسیاری از خانواده‌ها در تهیهٔ غذای متنوع و دسترسی به آب آشامیدنی سالم مشکل دارند. تنها یک کودک از هر سه کودک در سن شش تا بیست‌وچهار ماهگی، ترکیب مناسب غذاهای مغذی را برای رشد سالم دریافت می‌کند. تقریباً نیمی از خانواده‌های افغانستان نیز در دسترسی کافی به آب سالم و مناسب دشواری دارند. شیوع مکرر اسهالات حاد آبکی، سرخکان و دیگر بیماری‌های قابل پیشگیری خطر سوءتغذیه را بیشتر می‌کند.
اختلال در مسیرهای مرزی و تجارت نیز بر دسترسی به مواد تخصصی تغذیه اثر گذاشته است. یونیسف می‌گوید این اختلال‌ها تأمین برخی اقلام مورد نیاز درمانی را دشوارتر کرده و ممکن است رسیدن به‌موقع مواد تغذیه‌ای نجات‌بخش به کودکان را به تأخیر اندازد. هم‌زمان، کاهش بودجه می‌تواند خدمات پیشگیری، شناسایی زودهنگام و درمان کودکانی را که بیشتر در معرض خطر قرار دارند محدود کند. این عوامل با یکدیگر، فشار بر مراکز صحی و خانواده‌ها را افزایش می‌دهند.
داکتر تاج‌الدین اویوالی، نمایندهٔ یونیسف در افغانستان، در اطلاعیهٔ رسمی تأکید کرده است که اقدام زودهنگام، دسترسی به مواد تغذیه‌ای و سرمایه‌گذاری پایدار برای جلوگیری از بدترشدن وضعیت ضروری است. کوبی ریتولد، مسئول کشوری اقدام علیه گرسنگی، نیز با اشاره به فشار شدید بر خدمات تغذیه در هلمند، گفته است درمان سوءتغذیهٔ شدید حیاتی است، ولی جلوگیری از رسیدن کودکان به این مرحله باید بخشی اصلی از موفقیت برنامه‌ها باشد.
درخواست دو نهاد از تأمین‌کنندگان مالی، حمایت فوری و قابل پیش‌بینی از خدمات غذا، تغذیه، صحت، آب سالم، حفظ‌الصحه و معیشت است. تأکید بر پیشگیری به این دلیل است که کاهش بودجه در زمان افزایش نیاز، می‌تواند هم شمار کودکان نیازمند درمان و هم هزینهٔ رسیدگی به بحران را در آینده بیشتر کند. ارقام این گزارش پیش‌بینی‌های رسمی‌اند و تحقق دقیق آن‌ها به شرایط سال آینده و سطح حمایت‌های عملی وابسته خواهد بود.
این متن از اعلامیهٔ رسمی یونیسف افغانستان و «اقدام علیه گرسنگی» مورخ ۱۵ اکتوبر ۲۰۲۶ تنظیم شده است. تصویر همراه آرشیفی و مربوط به خدمات صحی کودکان در افغانستان است، نه یک صحنهٔ ثبت‌شده از ارزیابی سوءتغذیهٔ سال ۲۰۲۷. پیوند منبع اصلی برای بررسی جزئیات در پایان گزارش درج شده است.